-
Adam Majewski (1907-1979)
Kapitan lekarz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, chirurg, a także pisarz. Należał do Polskiej Korporacji Akademickiej Maltania w Warszawie. Brał udział w działaniach Polskich Sił Zbrojnych we Francji, na Środkowym i Bliskim Wschodzie oraz we Włoszech (m.in. w bitwie o Monte Cassino).
-
Adam Studziński (1911-2008)
Urodził się 2 czerwca 1911 w Strzemieniu w Galicji. Był kapelanem Polskich Sił Zbrojnych. Mając 17 lat zdał maturę i wstąpił do zakonu oo. Dominikanów. W 1937 r. został wyświęcony na kapłana i pracował jako katecheta w Czortkowie.
-
Aleksander Żabczyński (1900-1958)
Jeden z najpopularniejszych polskich aktorów dwudziestolecia międzywojennego. Kapitan rezerwy artylerii Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych.
-
Antoni Maszewski (1908-1944)
Urodził się 5 maja 1908 r. w Kamieńsku, niedaleko Radomska był wybitnym sportowcem, jednym z najlepszych średniodystansowców w okresie międzywojennym. Startował m.in. w barwach warszawskich klubów Polonia (1928–1934 i 1938) oraz Legia (1935–1937).
-
Antoni Zygmunt Ropelewski (1893-1983)
Urodził się 29 grudnia 1893 r. w Kobylanach. Był organizatorem i drużynowym I Tajnej Radomskiej Drużyny Skautowej im. Dionizego Czachowskiego w Radomiu. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej m.in. jako dowódca pociągu pancernego „Generał Sikorski”.
-
Beata Obertyńska (1898-1980)
„Dziodzia”, „Marta Rudzka”, poetka, pisarka, żołnierka. Leopold Staff twierdził, że gdyby nie Pawlikowska-Jasnorzewska, największą damą poezji polskiej byłaby Obertyńska.
-
Bohdan Arct (1914-1973)
Dowódca Dywizjonu 316, pisarz
-
Bronisław Prugar-Ketling (1891-1948)
Generał dywizji Wojska Polskiego, dowódca 2. Dywizji Strzelców Pieszych
-
Czesław Rossiński (1907-1945)
Urodził się 2 sierpnia 1907 w Buzułuku. Był leśnikiem, żołnierzem Armii Krajowej i podziemia niepodległościowego oraz cichociemnym. Do kraju przybył z rodziną w 1919 r. i zamieszkał w Warszawie, a później Poznaniu, gdzie idąc śladami. ojca uzyskał tytuł inżyniera leśnika.
-
Digvijaysinhji Ranjitsinhji Jadeja (1895-1966)
Indyjski arystokrata i dyplomata, maharadża Nawanagaru, przez polskie dzieci, którym udzielił schronienia w okresie II wojny światowej, nazywany „Dobrym maharadżą”.