Adam Studziński (1911-2008)
Urodził się 2 czerwca 1911 w Strzemieniu w Galicji. Był kapelanem Polskich Sił Zbrojnych. Mając 17 lat zdał maturę i wstąpił do zakonu oo. Dominikanów. W 1937 r. został wyświęcony na kapłana i pracował jako katecheta w Czortkowie.
We wrześniu 1939 r. ewakuował się na Węgry, gdzie pełnił służbę wśród internowanych polskich żołnierzy. Kilkanaście miesięcy później wyruszył w niebezpieczną podróż do Palestyny, gdzie wstąpił do Armii Polskiej na Wschodzie i został mianowany kapelanem 4 Pułku Pancernego „Skorpion”. Brał udział w kampanii włoskiej 2 Korpusu Polskiego m.in w walkach o Monte Cassino, Piedimonte i Bolonię, a swój szlak bojowy zakończył jako kapelan 2 batalionu komandosów zmotoryzowanych 2 Brygady Pancernej.
W 1947 r. powrócił do zniewolonej przez komunistów Ojczyzny, ale niebawem podjął nieudaną próbę ucieczki na Zachód. Skazany w pokazowym procesie na 10 lat więzienia, został jednak po zmniejszeniu wyroku zwolniony. Przez długie lata posługiwał w klasztorze oo. Dominikanów w Krakowie gdzie przyczynił się do odnowienia najstarszej jego części. Był także duszpasterzem środowiska byłych legionistów, żołnierzy Armii Krajowej i 2 Korpusu Polskiego, za co inwigilowała go Służba Bezpieczeństwa. Zmarł w 2008 roku i został pochowany w kwaterze zasłużonych Cmentarza Rakowickiego.