W okresie międzywojennym był funkcjonariuszem Komendy Powiatowej Policji Państwowej w Łomży i komendantem posterunku w Wiźnie. Do września 1939 r. powierzono mu zadanie zabezpieczania terenu budowy fortyfikacji wojskowych nad rzeką Narwią.

W drugiej połowie września 1939 r. ewakuował się na Litwę, gdzie po rozbrojeniu został osadzony w obozie internowania w Rakiszkach. Po zajęciu terytorium litewskiego przez wojska sowieckie, został aresztowany przez NKWD i wywieziony do niewolniczej pracy w jednym z łagrów na Półwyspie Kolskim, gdzie pracował przy budowie urządzeń portowych nad Morzem Białym. Na mocy podpisanego w dniu 30 lipca 1941 r. układu Sikorski-Majski, zgłosił się do formowanej pod rozkazami gen. Władysława Andersa Armii Polskiej w ZSRS. Po zaliczeniu kursu doszkalającego dla podoficerów, otrzymał przydział liniowy do jednego z pododdziałów 5. Kresowej Dywizji Piechoty, z którą odbył potem całą kampanię włoską.

Mimo szczerych chęci powrotu do kraju pozostał na zawsze za „żelazną kurtyną” w Wielkiej Brytanii, gdzie zmarł w 1952 r. Jego prochy spoczywają do dziś na polskim cmentarzu w Melton Mowbray.