Simonne Brugghe
Urodziła się 16 grudnia 1922 r. w Roeselare. Była córką Allarda Michiela i Irmy Vanmaele. Ojciec Simonne był aktywnym członkiem ruchu oporu. Jego córka, dołączyła do niego dopiero we wrześniu 1944 r., wspierając polskich żołnierzy w walkach z Niemcami.
Simonne Brugghe była belgijską nauczycielką, która dołączyła do antyniemieckiego ruchu oporu podczas II wojny światowej. W 1944 r. pomogła wyzwolić swoje rodzinne miasto Roeselare, zbierając informacje wywiadowcze na temat niemieckich pozycji obronnych i przekazując je 1 Polskiej Dywizji Pancernej. W rezultacie Polacy bardzo szybko zdobyli miasto 7 września. W walkach w Roeselare i okolicach poległo łącznie dziewięciu polskich żołnierzy.
12 grudnia 1944 r. Maczek w towarzystwie sześciu oficerów i trzydziestu żołnierzy został przyjęty w ratuszu w Roeselare. Simonne Brugghe była również obecna na tym spotkaniu. Podczas uroczystości miała na sobie mundur harcerski – tylko dlatego, że nie posiadała wówczas innego odpowiedniego ubrania. Po odsłonięciu tablicy pamiątkowej na ratuszu gen. Maczek odznaczył Simonne polskim Krzyżem Walecznych.
W trakcie walk miała już 22 lata. Pomimo młodego wieku zaproponowano jej służbę w Polskiej Armii w funkcji oficera łącznikowego YMCA w Pomocniczej Służbie Kobiet, gdzie pomagała ludziom powracającym z niemieckich obozów koncentracyjnych i jenieckich, a także cywilom. Pozostała w szeregach przez rok, a następnie przeniosła się do Londynu. Tam wyszła za mąż, z którym w 1953 r. wyemigrowała do Australii. W 1960 r. rozpoczęła pracę w szkolnictwie i uczyła języka francuskiego w szkole średniej.
Rodzina Simonne przez lata starała się o uznanie jej czynów. W 1982 r. – podczas swojej wizyty w Belgii – kobieta została po raz pierwszy oficjalnie przyjęta przez Burmistrza i Radę Miejską Roeselare. Pięć lat później zmarła w Narangha w Australii. W maju 2019 r. wysłuchana została prywatna petycja do miasta Roeselare: dwie ulice otrzymały nazwy – jedna z nich nosi obecnie imię Simonne Brugghe, a druga – Generała Maczka. Dopiero teraz, pośmiertnie, jej imię, a wraz z nim jej dokonania, zostały ostatecznie uhonorowane.